JAMESON
Alhoewel de naam James de voornaam was van zeven koningen van de Stewartdynastie en veel gebruikt werd als doopnaam, kunnen we deze naam niet definiëren als een achternaam.  De naam komt veel voor in Amerika en Engeland.  Jameson (uitgesproken als “Jimmie-son”) is de Schotse vorm en komt veel voor op het eiland Bute en in het Westen van Schotland en dit sinds vroege tijden.  Een andere spelling is Jamieson.  De Hooglandvorm MacJames bestaat ook, maar is weinig voorkomende heden ten dage.  De Keltische vorm van James is Seumas en meer familiair Hamish, maar in deze schrijfwijze komt het niet voor als familienaam.


JARDINE
(Jardin, Gardin, Gardyn, Garden)
Jardine werd voor het eerst gebruikt als achternaam in de Schots-Engelse grensstreek door de Strathclyde-Britten. De eerste familie Jardine woonde in Angus, deel van de Tayside in noordoost Schotland, momenteel deel uitmakend van de "Council Area of Angus". Jardine wordt verondersteld een Normandische naam te zijn geweest die Noord-Schotland is binnengekomen. Het is uiteindelijk afgeleid van het Oud-Franse woord jardin, oftewel 'tuin'. Verder onderzoek geeft aan dat deze familie zich al heel vroeg vestigde in de baronie Gardyne in de parochie van Kirkden, Angus. De familie ontleent dus haar naam aan deze streek. Een meer letterlijke interpretatie van de naam zou betekenen 'van de tuin'. De familie bezat ook eeuwenlang landgoederen in Arbroath, Aberdeen, Banff en Perth.


JOHNSON
(JONESON, JONSON, JOYNSON)
Johnson is een naam van oude Normandische oorsprong. Hij kwam mee naar Engeland met de Normandische verovering van 1066. Johnson is een naam die afkomstig is van de voornaam John en de naam betekent dan ook letterlijk 'zoon van John'. De voornaam John is afgeleid van de Hebreeuwse naam Johanan, wat betekent dat Jehovah de voorkeur heeft gegeven. De naam was enorm populair in de middeleeuwen als gevolg van de vele verbindingen tussen de naam Johannes en de christelijke kerk.
De achternaam Johnson werd voor het eerst teruggevonden in Lincolnshire, waar veel van de oude en toonaangevende huizen van de familienaam afstammen oorspronkelijk uit het huis van FitzJohn in Normandië, met name één van de toonaangevende takken en de oudste, de Johnsons van Ayscough-Fee.
Later vermelden de Yorkshire Poll Tax Rolls van 1379 veel van de naam: Willelmus Joneson, Willelmus Johnson, in 1379: Robertus Johanson, Juliana Jonesson, Ricardus Joneson en Robertas Jonson.



JOHNSTON
(JOHNSTONE)
In de middeleeuwen was de stad Perth gekend als St.John’s Town of St. Johnston en veel inwoners namen deze naam over als familienaam.  Nadat de clan Gregor vogelvrij was verklaard hebben veel MacGregors van Perth hun “ongelukkige” naam veranderd in Johnston.
Er zijn ongetwijfeld nog ander steden of hofstedes, beheerd door iemand met John als voornaam, waarvan de in(be)woners diens naam aanpasten als familienaam, zoals de Borderfamilie Johnstone, die de naam van hun parochie in Dumfriesshire aannamen.  Nog een totaal verschillende familie van Johnstones beheerde gronden in Strathspey.  Niettemin John de meest populaire voornaam was in het middeleeuwse Schotland, is de naam weinig voorkomend in de Noordelijke grensstreek (Borders).  De Keltische vorm van John is Ian, maar wie heeft er ooit gehoord van de naam “Iansons”?  Ondanks het feit dat MacIan the "chief"-naam was van de MacDonalds van Glencoe, verkreeg deze als familienaam weinig bekendheid.  Van een kleine MacIans- clan op het schiereiland Ardnamurchan werden in de zeventiende eeuw al hun voorvaderlijke bezittingen ontnomen door de Campbells, zodat ze noodgedwongen de "criminele toer" op moesten, waardoor ze hun clannaam moesten prijsgeven.  Sommigen onder hen vestigden zich in Lochaber and noemden zich Johnstones (niet Johnsons, wat taalkundig correcter zou geweest zijn).